sosyomat.com

merhabalar canısı :)

biliorm ama ne yesem işe yaramıyor...bi önerin var mı peki bilir kişi!

kilo alman laızm senin kemiklerin sayılıo bak :)

:):):):):):):):):)):):):):):):):):):):):):):):):):

şekeriimmm selam :):)

piştt.. desem .))

Metabolic

Gone - I couldn't murder your promise
Right before my eyes
The revolutions of my psychosis
Kept me outta the way

Once - inside - all I hold is ash...

Fail - suppressing every feeling
I'm in so much pain
I have every fuckin' right to hate you
I can't take it!

The hardest part was knowing that I could never be you
Now all I do is sit around and wish I could forget you

My demise - I took a life worth living and
Made it worth a mockery
I deny - I fold, but they keep on coming
(Stop) I'm always ready to die
But you're killing me

Who are you to me? Who am I to you?
Is this a lesson in nepotistic negligence?
By default, you are my only link to the outside
Psychosomatic suicide
Where were you when I was down?
Can you show me a way...
To face everyday with this face - goodbye

My demise - I took a life worth living and
Made it worth a mockery
I deny - I fold, but they keep on coming
(Stop) I'm always ready to die
But you're killing me

When I blur my eyes, they make the whole
World breath - I see you fucking me
And I am absolutely controlling every urge
To mutilate - the one and only answer
So much for memories...
I wanna dress in your insecurities
And be the perfect you - I'm through
I'm out-stretched out for all to loathe
Here we go - the ultimate irony

Her parantez bir yanılışım, her satır başı bir umut ve her nokta bir ölüm oldu ,gecenin çıldırtan sessizliğinde… oysa ben seni, her gece duvara astığım acılarımdan süzüp bağrıma aldım… hüzün büyüğü gözlerine yaslanmanın, ne büyük bir onur olduğunu bil(e)medin… artık içimin ağıtlarına dokunma ey kelepçesi hükümlü rüzgar !.. kaç ölüm düştü tutsak günceme… geçmişine sövülmüş bir hükmün infazında ertelendi gülüşlerim… şimdi her gülüşümde yüzüm kirli… koşarken yırtıldım işte.

yan devrilmiş bi sekiz ve kelebeği andıran şekildir kaosun doğuşu
aslında sonsuz olduğumuzu bile bile lades demektir doğmaya yaşamaya! efsane bu ya ölüm ve yaşam bi çizgide birbirine değer hem de hiç değmemesi gereken yerde...kaosssssss...
hatta dinler bile çıkar bu "kaos"u yok etmek içi ( ölüm ve yaşam çemberini).. kelebek işte burada başlar!
kelebek etkisi
kelebekler... günlük ömürleri içerisinde tanrı'nın bahşettiği her türlü görev, zevk ve hayat dilimi doyumlu bi şekilde yaşarlar ve sonra anti-yaşam çizgsine geçerler..
mavi kelebeği çok severim
duymuşsundur belki.. mavi kelebeğin izinde diye bi belgesel vardı
bosna hersek Srebrenitsa katliamını hakkında
kelebekler toplu mezarlarda açan çiçeklere konarmış
ne kadar ironik
ne kadar kaotik!
çıplak bi adamla dans etmek neden?
şimdi elimde bi gece tutuyorum en fitillisinden,
utanmadan kendi kendine konuşuyor,
aklımda bi sayı tutmak vardı ama
31 çeken bi ülke düşlüyorum, vıcık vıcık sesler çınlıyor,
kadınsız bi sevişmek ne kadar sevmekse..işte o kadar!
tek elle alkış tutuyorum; çınlıyor.
gündüzü neşterliyorum; ince bi karanlık akıyor;
içinde bi döl tutması kadar zaman
kanadından tutup yola attığım ergenlki vardı ya;
ondan kaldı mı sende?
tamam çocukluktan vazgeçtim de; bi fırt ergenlik versen;
en tenime derin!
karanlığın içi de acıyor mudur neşteri sevince;
mazgalların altında melekler ve şeytanlar
çatır çatır sevişirken...
sunaktan gelecek dün kelebekler,
sırtında ağzı salyalı bi oedipus,
annesine seviş getiren bi adamın masalında
oturmak,
en tepesinde doruğun; sanal ortamında!
şimdi soruyorum; neden? çıplak bi yağmurla adam neden dans eder?

günaydınnn :))

Aynada bıraktı bir görüntü/ bir bakış/ bir yansıma/ hatıra /??

ablamın beyaz kilotlu çorabını giyip sabahın en karanlık saatinde anneme görünmeden evden kaçtım üstümde eski okul gömleğim beyazları sararmış yakalarının üstüne azıcık mor far sürdüm. ayaklarım çıplak tırnaklarımda ufak donuşlarla yapılmış sarı noktalar var yürümeye devam ediyorum uzun karanlık cadde de bir tek ben varım sanırım. hızlıca merdivenlerden inip denize yaklaşıyorum ve içine atlayıp korkuyla hemen geri çıkıyorum yanımda getirdiğim streç folyo ile vücudumu sarıp merdivenlerde sürünmeye başlıyorum yukarı çıkmak istemiyorum ama yanımda duran gölgelerden de uzak durmalıyım bu kadar beyazken zaten çok sevimsiz olduğumu söyledi en son da duran direk. ıslak vücüduma giremeyen hızlı rüzgar yüzüm de ki akmış rimellerle suratıma yanlızlığımı çiziyor. koşuyorum çünkü suratım artık ben olmuştum bunu kaçırmadan hemen kanıtlamalıydım yüzümde ki tamamlanmış ifadelerimi geri çekip anahtarı masanın üstüne bırakıp kendimi eve kilitledim. ayna ile yüzleştiğimde artık iyice bana dönmüştü dunyalı ruhum artık o değil ben idim. ayaklarımda ki sarı boyaları söküp yakıyor ve soğumadan ellerime üstüme yapıştırıyordum. uzunca bir süreden sonra kararımı verip ayaklarımdan yada en azından birinden feragat edebileceğimi fark ettim ve onsuz yani tek ayaklada yaşayabileceğime inandım..kestim ama belkide hala kesemedim sadece o artık yerinde yoktu evet yoktu ama yerinde hiç birşey yoktu ayaklarım birleşmiş ve bir bütünden çıkan iki ayrı ayak halini almıştı vücudumu saran bu darlık ellerimide alıp uzun kıvrık sarmaşıklara çevirdi yüzüm ise sisli bir bulutun içine sıkışmıştı evet ben dünyaydım artık suyu toprağı havayı temsil ediyordum ateşse yanan kalbimdi evren etrafımda insanlar içimde benden isteksizce dönüyorlardı kendi etrafında dönen bir plazma değildim ben canlı kalmak için hareket etmeme gerek yoktu sadece bana ihtiyaçları vardı ayaklarımı ayırıp içimde ki o sonsuz ırkı doğurmaya başladım dünyayı yeniden yaratıp içine kendi çocuklarımı yerleştirecektim anaları olmayı istemek yada istememek gibi bir şansım yoktu anaları idim hepsini terk edip kuzeye kimsenin bilmediği buzdan evime yerleştim içinde iki tane dinazor besliyorum bide ufak yavru bir pandam var hergün 3 tane yılan ile besliyorum dinazorlarımı ve dışkılarını suya bırakıp köpek balıklarına yediriyorum kanlarını çalıp pandama veriyorum pandamda onu içip her gece 6 tane yılan doğuruyor...ekolojiye değişimi sunmalıydım yavru olan pandam şimdi ayakları ile buzları kırıp bana soğuk buz şokları yaparak cildimi geriyor gerilen etlerimi ile yılanlarla sarıp kendimi dinazorlara yalatıyorum toparlanan etimden sıkılan insanlığıma yeni bir isim verdim "enerjizasyonelfonksiyonlarınındoğrulukaşamaları"

Hayat;
Bilinmeyenlerin çokluğunda,
Çengeli mazi ve müstakbele takılı,
Ve sonsuz buhranlarla yargılı,
Üç sorulu bir bulmacaymış.
Ve çözen, çözdüğü kadar varmış.

.........................Soldan sağa bir.
“Suç ve ceza”

Hayat;
Ne Dostoyevski romanına sığacak kadar küçük,
Ne kardeş kanı içen Adem’in oğlu kadar asiydi
Hayat;
Demir parmaklıklardan sızan güneş kadar asildi.
Şimdi bırakın desem tüm güneşleri,
Mavilerim üşümese, mabedinde gönlümün
Küsmese avluya mahpus sarı laleler.
Sövmese demir kapı ardından gelip geçenler.
İşte bu benim dese aynadaki yüz,
Aldırmadan ağaran saçlarına,sararan tenine
Sussam aynadaki ben konuşur mu benimle?
Okşar mı saçlarımı morarmış elleri.
Ya da ben silebilir miyim ıslanan gözlerini?

........................Soldan sağa iki;

Suçluların suçsuzlanarak paklandığı yer?

Belki cennet kadar eski, cehennem kadar gerçek
Belki su kadar ıslak belki düş kadar yalanmış hayat
.
Oysa:
Islak terliklerin aynasıdır soğuk,
Ve demirden mızraktır parmaklıklar.
Hırçın bir yarasadır gecenin koynunda “düşünce”
Ya da tırnaklanmış bir duvardır zemheride “düşünce”
Us boğuk, ısırır gölgemi asi karanlıklar
Hangi gecenin sonrası sabah,
Hangi sabahın düşünde aydınlıklar.
Suçlarım bir sancı düşürürken dilime
Açan bir gül kokusu girer mi yüreğime?
Issız bir konukluktur şu kahpe koridor,
Ömrümden ömrüme saklı kaldı anafor
Voltasına bir türkü düşer Antep’li Hasan’ın
Ağır ağır hasret kokar adımları,
Elinde ne Dostoyevski romanı,
Ne Kabil’den kalma günah
İlk figürde boynu bükük kaldı o semah.
Ne çare;
Aynı yerinde ,aynı çentik bahçedeki asmanın.
Neylersin ki
Ve her gece koynunda yeri sıcak kaldı, karabasanın.
Artık geriden bir annem
Ve ninnisidir haykıran
Ve bir gözü yaşlı çocuktur hep içimde bağıran.

......................Soldan sağa üç

-Özgürlüğün şafak vakti?-

-Hayat ve sen-

Ve dar zamanlar, dar düşünceler.
Dilim suskunken nöbetlerin seherinde,
Sana üç cümle kurdum anne,
Üç cümle, üçüde hep aynı hecede.
Şimdi;
Geriye dönsen bir bıçağın ucunda kalır kan,
Gömleğimde o pıhtı eyvahtan kalan.
Söylenesi kaç söz kaldı süpürülmüş o voltada
Tertemiz bir sabırdan gayrı,
Kehribar bir tespihin boynunda.
Oysa dedin ya
İnsanın bekçisi; Kendinin gölgesidir
Ve hayat;
Git ve gel iki adım,
Bir biri üstüne hükümran oldu kararım.
Bu gece hüzne dokunmasın beynimde gezen cüceler.
En uzun halini kuşansın varsın tümceler.

-Hayat ve sen-
Anne kim demiş;
Mapushanelere doğmaz diye güneş
Yalamaz diye demir parmaklıkları sevda.
Ağlamaz diye kırmızı tuğlalar.
Çatlamış beton, akıtan oluklar.
Sen mi dedin gardiyan.... Sen mi dedin!
Bırak beni gardiyan... Bırak beni gardiyan!
Suçuma pusu kurmadı gözlerimden doğan.

Hayat;
Bilinmeyenlerin çokluğunda,
Çengeli mazi ve müstakbele takılı,
Ve sonsuz buhranlarla yargılı,
Üç sorulu bir bulmacaymış.
Ve çözen, çözdüğü kadar varmış.

metafiziksel ihtilaller... :))))))

sorgu yapmayan gillerden yeni bir türe doğru evrilme çabası içindeki hoşbeş kafam,çökük göz altlarım,haybeden kaybeden sürüne sürüne yenilecek benliğimin küllerinden göt korkusuyla ortaya çıkacak bir eser in gelişini bildiriyorum ey sevgiden yoksun ,yerleri yalamakta beyin özüm, mastürbasyon sonrası sessizlik misali pişman ve gururlu bir edayla yükselmekteyim yatağa doğru, iğrençsin biliyorsun,, soyutlanmışsın hissetmek seni öldürüyor,, hayatında sorunlar bi avuç bok da değil ne ,o reklam çok acıklı aslında , sen görmedin onu bilmiyorsun bilinçaltına yapışmış, orda gömülü uykuda, silinecek az sonra,, sen mp3 ara daha , kendini tüket ve herşeyi suçla bre salak madı fakafa, suyundan da koy,, acını pazarla, duyarlı görünmeye çalış , kendinle çelişte pirim yap bunu da itiraf et , daha da sevimli görün,,insanlar ölmüş, piyon olmuş herkes, şişko piyonlar olarak düşme vaktimizi bekleriz , sağlıcakla kalın deriz, bölünmüş kişiliğimiz ceza-tek bir ihtimal dinler

merhabalarımla ben geldimmmm :)))

http://www.3ayak.org/yazi/hasselblad-h3d-ii